هيچ کس به اندازه کسی که فراموشی را نپذيرد، تنها نيست. آنکه به زمانهای متفاوتی تعلق دارد، معاصر هيچ کس نيست...!

امان از ما امان از تمام ِ تمامِ ما .به تجربه دریافتم : تو هر چه قدر کوتاه بیایی جا برای دراز آمدنِ دیگران باز خواهد شد. و به عبارت بهتر : کوتاه آمدن ما = دراز آمدن دگران. چقدر دنیا برای از خود گذشتگی گوچک است. گویا تلخی ها را پایـــانی نیست و چــه ساده لوحانه میگذاریم حماقت دیگران شیرینی های بالقوه ...

من زورقی شکسته ام امـــــا هنوز طلاییطوفان حریف من نیست وقتی تو نا خــــداییای شکل تازه عشق تو هدیه ی خداییبا تو نفس کشیدن یعنی غزل شنیدنرفتن به اوج قصه بی بال و پر پــــــریدن...... [ چهارشنبه بیست و نهم مهر ۱۳۹۴ ] [ 1:24 ] [ نــانـــاسی ] [ ]

خیالی آشفته,دستی بیگانه با نوشتن,وچقدر دشوار است بیان...پ.ن : دلم هوای بن بست داشت,خوبه که میشه هنوز هم وقتای بی تابی توش قدم زد ,میدونم بن بستِ اما همین که هست آرامشِ.

موندم حیرون تو کار آدماتو کار روزگارنمیدونم چرا آهنگ ساری سیمز تو بی د هاردست وردتو سرم استاپ نمیشه و از دو سه ساعت پیش تا حالا ری پلیو ریپیت میشه. .. .تمام سرگذشت منتمام اندوه منتمام بیخوابی های منتمام بی قراری ها و نا آرامی هایم تمامِ تمامِ من بهای شجاع نبودن تو را چه گزاف پرداختمشجاع نبودنت را چه...